+ آقاي وزير! بهتر است سکوت کنيد - مسيح علي‌نژاد

سخت است دفاع کردن از مردي که مددي نديد اين روزها جز مشت‌هايي که به خشم در مقابل دانشگاه زنجان بالا‌ رفت و در ديگر سو پرچم بدنامي‌اش بر آسمان رسانه‌هاي مکتوب و غيرمکتوب علم شد اما در کنار تمام نگاه‌هاي منتقدي که به اين واقعه نقبي زده‌اند تاکنون کسي جرات و جسارت دفاعي کوچک نيافت نه از او بلکه از حريم خانواده‌اش که اين روزها خانه‌اش جز سقف رسوايي و ديوار بدنامي، حصاري ندارد. ‌

همين‌جا، در همين ستون و چه بسا در سطور بسياري از رسانه‌ها بسيار گفته ‌شد که جامعه آينه رفتار حاکميت است و آنجا که حاکمان و تصميم‌گيران به جاي ترويج اخلا‌ق و نهادينه ساختن فرهنگ عزت و احترام، <افشاگري> پيشه مي‌کنند زمان زيادي نمي‌گذرد که همين شيوه بنياد آنان که بنيانگذار شغل افشاگري <و پيشه مچ‌گيري> بوده‌اند را مي‌لرزاند. بايد يک به يک اعمال و رفتار مسوولا‌ن و بزرگان يک خانه را ورق زد تا دريافت چرا دانشجويان دوربين خود را به سمت استادي روشن کرده‌اند که حتي اگر بزرگ‌ترين جرم عالم را هم مرتکب شده باشد، قطعا خانواده و سبقه‌اي دارد که بايد در گوشه‌اي از ذهن براي سرشکسته نشدن آنان نيز انديشه کرد. ‌ قصه از اين قرار است؛ مردي که از قضا مقام معاونت در دانشگاه زنجان عهده‌دار بود و به استادي دانشجويان نيز مشغول بود، ناگهان رخت آبرويش بر دار مي‌رود و فيلمي‌که دانشجويان سرزده يا با برنامه قبلي وارد اتاقش مي‌شوند به وسعتي بي‌نظير روي شبکه‌هاي اينترنتي پخش مي‌شود. براي آنکه هيچ قضاوتي در مورد اين فيلم نباشد و در اينجا نيز همانند هم‌انديشان جناب وزير پيش از محکمه، حکمي ‌صادر نشود، تنها روايت خود آقاي وزير از آنچه در اين فيلم ديده است را تاملي دگرباره بايد: ‌ <آنچه در فيلم آمده اين بوده است که دختري مراجعه کرده به اتاق و در آن‌جا روسري نداشته است و شما تنها يک عدم روسري را مي‌بينيد.>وزير با تاکيد بر کلمه <تنها يک عدم روسري> يادآور مي‌شود که موضوع چندان بزرگ و بغرنج نيست و در ادامه اين استدلا‌ل نيز اقدام دانشجويان در تهيه فيلم از اين صحنه را کار خلا‌ف شرع مي‌داند و چنين بر دانشجوياني که ورود به اتاق معاونت دانشجويي و مچ‌گيري از وزير را حق خود مي‌دانند، خرده مي‌گيرد: ‌

‌ اما اينکه عده‌اي متاسفانه به عنوان يک جريان سياسي بخواهند مساله‌اي را به فرض اينکه نعوذبالله کار بد يا خلا‌ف شرعي هم صورت گرفته باشد، توسعه دهند کار قانوني و درستي نيست . . . و براي اين مي‌گويم کار غيرقانوني وخلا‌ف‌شرعي صورت گرفته که اين شيوه جوانمردانه نيست. . . > خبرگزاري ايسنا. ‌

‌ جناب وزير! بي‌شک سخت است دفاع کردن از مردي که مددي نديد اين روزها در توقف کوبيدن بر طبل رسوايي‌اش اما مدد کن و به جاي دفاع از او و ناجوانمردانه خواندن دانشجوياني که آنها نيز دلشان سوخته است از پريشاني و دستپاچگي رفيق و همراه ديروز شما، از <اخلا‌ق> دفاع کن که ظاهرا غريب‌ترين واژه در اردوگاه همفکران شماست و سپس در جامعه امروز ماست. اگر آن روز که براي ملت، کسي نسخه <افشا> پيچيد، به مصلحت و منفعت سکوت نمي‌کرديد و رسم جوانمردي گوشزد مي‌کرديد ديگر امروز پشت در دفتر معاونت دانشگاه زنجان و هم‌انديشان‌تان نيز جمعي براي <افشا> کمين نمي‌نشستند. ‌ بايد تمام عملکردها و رفتارهاي تصميم‌سازان يک جامعه را کنکاش کرد و ديد در کجا، سبقه و سابقه و خانواده جمعي را به دليل يک اشتباه يا گاهي سوءتفاهم حتي، به هيچ انگاشته‌ايد که اينک همان جمع آينه رفتار بزرگانش مي‌شود و برايش خيالي نيست که آبروي تمام وابستگان يک فرد در يک شهرستان کوچک را يک شبه گره بزند به معاون دانشگاه که به تعبير شما تنها يک روسري از سر دخترک برداشته بود. بايد ديد کجا‌هاي اين شهر آشفته که همان تنها يک روسري نداشته، پيراهن عثماني مي‌شود که تمام خانواده بايد دست به کار شوند و هرچه سند و آبرو و امضا و التماس در بساط دارند در طبق اخلا‌ص بگذارند تا دلبندانشان را برهانند از بندهاي سختگيرانه‌تان تا آبروي چندين‌ساله‌شان بر باد نرود. ‌ درست يک ماه پيش، از شبکه سراسري صداوسيماي جمهوري اسلا‌مي، دوربيني به مراتب حرفه‌اي‌تر و پردم و دستگاه‌تر از دوربين حقير و غيرحرفه‌اي دانشجويان وارد خانه‌هاي مردم همين سرزمين شد. صورت مردي که در برابر دوربين صداوسيما دستپاچه و رنگ‌پريده شده بود باز هم به مراتب شفاف‌تر از مردي که در اتاق معاونت دانشگاه زنجان پريشان شده بود در قاب تلويزيون‌هاي سراسر ايران نشست و از قضا آن تصويرها نيز بين‌المللي شد. آنجا مردي که دستپاچه شده بود در دام برنامه‌سازان صداوسيمايي افتاد که بايد تصويرگران اخلا‌ق و هويت اسلا‌مي‌ يک کشور باشند و اينجا معاون خاطي شما در دام دانشجوياني افتاد که بايد مروج فرهنگ و انديشه والا‌ي نقد باشند. در ماجراي نخست اين برنامه‌سازان و تصميم‌گيران يک رسانه کلا‌ن و فراگير بودند که دختري را روانه خانه مردي جواني ساختند تا ببينند آيا او براي آگهي استخدام منشي، دست از پا خطا مي‌کند يا خير و سپس سرزده وارد اتاق يک مرد جوان مي‌شوند و بعد از ابعاد پيدا و پنهان آن اتاق و حتي آشپزخانه و خصوصي‌ترين نقاط حريم شخصي صاحب آن خانه فيلمي ‌را در تلويزيون رسمي‌ کشور منتشر مي‌کنند با اين تفاوت که در آن خانه به تعبير شما حتي <يک عدم روسري> هم ديده نمي‌شد. ‌

جناب وزير باز هم راه دوري نرويد! در همين خيابان‌هاي شهر باز همان روسري حکايت‌ساز مي‌شود که اين بار نه براي عدم بلکه براي کمي ‌عقب نشستن بر فرق سر دختران شهر چنان قصه درازي شده که نه تنها کسي جرات گفتن اين را ندارد که بگويد چيزي نيست، تنها يک عقب رفتن روسري است بلکه ابتدا بايد يکي يکي به صف شوند و سپس در قاب دوربين عکاساني که به دعوت نيروي انتظامي ‌براي تصويرگري فرا خوانده شده‌اند، جا شوند و در صدر همان اخبار بين‌المللي به عنوان مجرماني که امنيت شهر را زير سوال برده‌اند، معرفي شوند. يا نبايد همچنان در برابر اين شيوه برخورد و آن شيوه آشناي افشا کردن‌ها که در حوالي شما بسيار به گوش مي‌رسد و ديده مي‌شود، سکوت کنيد يا آنکه در ماجراي اخير نيز بهتر است به جاي کشف اين ‌شيوه ممنوع، دوباره سکوت کنيد و هيچ نگوييد. ‌

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com