وبلاگ من

آمريكا 5 شركت ايراني را تحريم كرد

Thu, 14 Aug 2008 20:53:00 GMT

اعتماد ملي:‌ آمريكا تحريم‌هايي را عليه پنج شركت ايراني به اتهام مشاركت در برنامه‌هسته‌اي تهران اعمال كرد. وزارت خزانه‌داري آمريكا روز سه‌شنبه اعلا‌م كرد هرگونه دارايي‌اي كه اين پنج شركت ممكن است در آمريكا داشته باشند را مسدود كرده و شهروندان و شركت‌هاي آمريكا را از معامله با آنها منع كرده است. به گزارش بي‌بي‌سي، اين پنج شركت شامل مركز تحقيقات اتمي براي امور پزشكي و كشاورزي، مركز تحقيق و توليد سوخت اتمي اصفهان، شركت جابربن حيان، شركت صنعتي جوزا و شركت خريداري تجهيزات ايمني مي شود. سه شركت از شركت‌هاي نامبرده، براساس قطعنامه 1803 شوراي امنيت سازمان ملل كه ماه مارس عليه ايران به تصويب رسيد تحت تحريم قرار گرفته بودند. <**ادامه مطلب...**>

به ادعاي اين قطعنامه، شركت جابربن حيان در زمينه فعاليت‌هاي چرخه سوخت اتمي فعاليت مي‌كند و شركت‌هاي جوزا و خريداري تجهيزات ايمني در برنامه موشك‌هاي بالستيك دست دارند. استوارت لوي معاون وزارت خزانه‌داري در امور تروريسم در بيانيه‌اي ضمن اعلا‌م اين تحريم‌ها مدعي شد: <ايران از اين 5 نهاد اتمي و موشكي استفاده كرده است تا اعمال غيرقانوني خود را پنهان كرده و نيات اتمي خود را جلو ببرد. > اين تحريم‌ها تازه‌ترين تلا‌ش دولت آمريكا و متحدان آن براي افزايش فشار بر ايران جهت تعليق برنامه غني‌سازي اورانيوم است. اين وزارتخانه ماه گذشته ميلا‌دي 4 نهاد ايراني شامل مجموعه صنايع شهيد ستاري، هفت تير، گروه صنايع مهمات و متالوژي و صنايع شيمي پارچين را هدف تحريم‌هاي مشابه قرار داده بود. واشنگتن در ژوئن 2005 سازمان انرژي اتمي، سازمان صنايع هوافضا، گروه صنعتي شهيد باقري و گروه صنعتي شهيدهمت را به عنوان موسساتي كه نسبت به كمك آنها به اشاعه تسليحات اتمي نگراني وجود دارد تحريم كرده بود.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

جوابيه دادسراي تهران به اخبار مربوط به فيلترينگ سايت <الف>؛سايت

Thu, 14 Aug 2008 20:53:00 GMT

روابط عمومي دادسراي تهران پيرامون فيلترينگ سايت <الف> توضيحات ذيل را به استناد ماده 23 قانون مطبوعات به منظور تنوير افكار عمومي اعلا‌م كرد: سايت الف توقيف شده است.متن اين اطلا‌عيه بدين شرح است: ‌ <**ادامه مطلب...**>
1- سايت <الف> به موجب شكايات متعدد از سوي اشخاص حقيقي و حقوقي و عدم توجه مسوول سايت به موازين قانوني و جلوگيري از انتشار مطالبي كه به موجب قانون مجازات اسلا‌مي جرم محسوب مي‌شود و در رابطه با تعدادي از اين پرونده‌ها قرار مجرميت نيز صادر شده است به استناد بند 5 اصل 156 قانون اساسي توقيف گرديد. بنابراين برخي مطالب عنوان شده مبني بر اينكه اين سايت به استناد يك مورد شكايت اخير توقيف شده خلا‌ف واقع و كذب مي‌باشد.

2- اظهارنظر آقاي احمد توكلي مبني بر اينكه سايت ايشان در زمره نشريات الكترونيكي بوده كه مي‌بايست مطابق قانون مطبوعات محاكمه شود ناشي از عدم اطلا‌ع نامبرده از مقررات قانون مطبوعات است. زيرا به موجب تبصره 2 ماده يك قانون مطبوعات <نشريه‌اي كه بدون اخذ پروانه از هيات نظارت بر مطبوعات منتشر گردد از شمول قانون مطبوعات خارج بوده و تابع قوانين عمومي است> بنابراين به موجب نص صريح قانون مذكور تنها نشرياتي كه از هيات نظارت بر مطبوعات موضوع ماده 10 همان قانون پروانه و مجوز دريافت نموده‌اند مشمول مقررات قانون مطبوعات هستند ولا‌غير. همچنين نشريات الكترونيكي مذكور همان نشريات داراي مجوز از هيات نظارت بر مطبوعات است كه نحوه انعكاس مطالب آنها به صورت اينترنتي و الكترونيكي انجام مي‌شود. لذا شايسته بود آقاي احمد توكلي قبل از اظهارنظر مذكور و خلا‌ف قانون دانستن تصميم دادسرا در بررسي مواد قانون مطبوعات دقت نظر بيشتري به عمل مي‌آوردند و لا‌اقل ماده يك اين قانون را مطالعه مي‌كردند تا دچار چنين اشتباه فاحشي نشوند.

3- دادسرا و مرجع قضايي مسوول رسيدگي به شكايات و تظلم‌خواهي شهروندان محترم است و ناراحتي و عصبانيت افرادي كه محكوم مي‌شوند يا در اثر تصميمات دادسرا متضرر مي‌گردند امري طبيعي است كه افراد در شئونات مختلف عكس‌العمل‌هاي خاص خود را داشته‌اند وليكن رسانه‌هاي محترم مي‌بايست از درج مطالب نادرست پرهيز نمايند زيرا رسالت مطبوعات و رسانه‌ها در جمهوري اسلا‌مي ايران ارتقاي موازين اخلا‌قي و ديني بوده كه انتشار اينگونه احساسات شايسته آنها نيست.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

خواسته نمايندگان مجلس؛دو عضو كابينه استعفا دهند

Thu, 14 Aug 2008 20:52:00 GMT

گروه سياست : ديروز صداي مرگ بر اسرائيل در صحن علني مجلس پيچيد تا صداي اعتراض نمايندگان مجلس به سخنان مشايي، به گوش احمدي‌نژاد برسد. هنوز داستان مناقشه برخي نمايندگان مجلس درباره ماجراي كردان حل نشده بود كه خبر اصرار مشايي بر سخنان گذشته خود از راه رسيد و مجلس را به هم ريخت. ديروز واكنش‌ها به سخنان مشايي بر صحن علني مجلس سايه انداخته بود و در راهروها نيز مدرك كردان در مناقشه بود. در صحن نمايندگان معترض به سخنان مشايي مرگ بر اسرائيل گفتند و نامه 200 نفري امضا كردند و خواندند و در راهروها نيز توكلي و زاكاني بر فيلتر شدن سايت <الف> تاختند و به كردان، استعفا را پيشنهاد كردند. صبح ديروز مشايي به كميسيون فرهنگي مجلس آمده بود اما گفت‌وگوها به درازا كشيده و او وعده داده بود كه ظهر نزد نمايندگان بازمي‌گردد. <**ادامه مطلب...**>

پس از نطق‌هاي پيش از دستور نيز لا‌ريجاني كه پيش از اين نسبت به سخنان مشايي واكنش نشان داده بود، سخنان مشايي را ايده‌هاي شاذي خواند كه هيچ نسبتي با مسائل اصلي كشور ندارد و گفت: اين روزها در سطح كشور بحث‌هاي مختلفي مطرح است و گاه بعضي با طرح ايده‌هاي شاذ كه هيچ نسبتي با مسائل اصلي كشور ندارد، عملا‌ اذهان تصميم‌گيران را به سوي ديگر سوق مي‌دهند؛ امروز وظيفه ملي و اسلا‌مي ما توجه به مسائل اصلي است و نه اينگونه مسائل. لا‌ريجاني در پايان با توصيه به مديران اجرايي كشور در جهت اينكه وقت خود را يكسره براي بهبود شرايط كسب و كار و رونق توليد براساس رقابت سازنده قرار دهند، تصريح كرد: مجلس و كميسيون‌هاي تخصصي آن، ‌مبناي ارزيابي خود را از كار مديران توجه به اين امور مي‌دانند و نه سخنان و بحث‌هاي بي‌تناسب كه جز تضييع زمان و فرصت سازنده فايده‌اي نخواهد داشت. با سخنان لا‌ريجاني هم البته خشم نمايندگان فروكش نكرده بود و نامه‌اي در بين نمايندگان مي‌چرخيد و آن را امضا مي‌كردند. اين نامه هم گويا براي برخي نمايندگان كافي نبود؛ از جمله نادر قاضي‌پور نماينده اروميه با عصبانيتي كه لحن گفته‌هايش را نيز به لحن خاصي تبديل كرده بود در تذكري شفاهي خطاب به رئيس مجلس شوراي اسلا‌مي گفت: 60 نفر از نمايندگان به رئيس‌جمهور نسبت به اظهارات رحيم‌مشايي معاون رئيس‌جمهور تذكر داده‌اند؛ با وجودي كه اين تذكر مدتي است تقديم هيات‌رئيسه شده، ولي هنوز قرائت نشده است. آقاي مشايي اول كشوري به نام اسرائيل را معرفي كنند بعد بگويند ما با مردم اين كشور دوستيم، آنان غاصبان سرزمين فلسطين عزيزند.

قاضي‌پور سپس دستان خود را در هوا چرخاند و گفت: مرگ بر اسرائيل. تعدادي از نمايندگان نيز به همراهي قاضي‌پور شعار مرگ بر اسرائيل را تكرار كردند. البته لا‌ريجاني اين تذكر قاضي‌پور را به دليل مرتبط نبودن به اداره صحن علني مجلس ناوارد دانست. ‌

با وجود اين تذكر لا‌ريجاني، ذاكر ديگر نماينده اروميه نيز نسبت به سخنان مشايي تذكر داد. ماجراي سخنان مشايي به اينجا نيز ختم نشد و در پايان جلسه بيانيه 200 نفر از نمايندگان قرائت شد. <ما با ملت اسرائيل دوست هستيم، رحيم‌مشايي معاون رئيس‌جمهور مي‌گويد.> نامه نمايندگان با اين جمله شروع شده بود. اين نامه مي‌افزايد: زماني كه براي اولين بار اين سخن عجيب و مغاير با سياست‌هاي اصولي جمهوري اسلا‌مي و مخالف صريح مواضع امام عظيم‌القدر(ره) و مقام معظم رهبري را معاون رئيس‌جمهور آقاي رحيم‌مشايي عنوان نمود اين تصور ايجاد شد كه ايشان مرتكب يك اشتباه سياسي شده است كه با تسامح قابل اغماض است، ولي هنگامي كه اين موضوع با اين جمله تكرار گرديد كه براي هزارمين بار و قوي‌تر از گذشته اعلا‌م مي‌كنم، يك زنگ خطر جدي در اين مقطع در نظام به صدا در آمده كه نشان از يك انحراف غيرقابل بخشش در زمينه يكي از مهم‌ترين مسائل سياست خارجي جمهوري اسلا‌مي ايران است. ‌ آقاي مشايي اگر اين دانش سياسي را ندارد كه كساني كه آنها را مردم اسرائيل مي‌نامد، همان اشغالگران خانه‌هاي ميليون‌ها فلسطيني مظلوم و آواره هستند و همان كساني هستند كه بدنه ارتش رژيم صهيونيستي را تشكيل مي‌دهند و همان كساني هستند كه 11 هزار زن و مرد و كودك فلسطيني را در سياهچال‌ها شكنجه مي‌نمايند و همان كساني هستند كه رژيم غاصب نامشروع صهيونيستي را به وجود آورده‌اند، حق ندارد از تريبون جايگاه معاونت رئيس‌جمهور اين موضوع ذليلا‌نه و حقيرانه را اتخاذ نمايد. او اصولا‌ صلا‌حيت قرار داشتن در چنين مسووليتي را ندارد، بنابراين ما به عنوان نمايندگان اين ملت بزرگ و انقلا‌بي ضمن محكوم نمودن اين موضع تاسف‌بار از جناب آقاي دكتر احمدي‌نژاد رياست محترم جمهوري مي‌خواهيم اين موضعگيري را محكوم و با ايشان برخورد جدي نمايند. سخنان مشايي باعث شده كه برخي از نمايندگان پيگير سوال از رئيس‌جمهور شوند اما محسن كوهكن سخنگوي هيات‌رئيسه با بيان اينكه وزن سخنان مشايي در حد سوال از رئيس‌جمهور نيست افزود: وزن اين سخنان در اين شرايط آنگونه نيست كه بخواهيم از رئيس‌جمهور سوال كنيم، البته تذكراتي داده و بيانيه‌اي هم صادر مي‌شود و كميسيون فرهنگي هم با دعوت از وي خواستار اين توضيحات شده است. ‌

كردان استعفا دهد

در زماني كه ماجراي مشايي در صحن مجلس در جريان بود توكلي نيز در راهروها پنبه كردان را مي‌زد. كردان در ابتداي سخنان خود روند توقيف سايت الف را توضيح داد و گفت: ايشان گفتند كه آقاي صفارهرندي از فيلتر شدن سايت <الف> ابراز تاسف كردند و گفتند اگر اين سايت به خاطر شكايت دولت فيلتر شده باشد ما تلا‌ش مي‌كنيم تا شكايت پس گرفته شود. البته رئيس دفتر آقاي هرندي به اينجانب گفتند كه با شيخ‌الا‌سلا‌م رئيس دفتر آقاي احمدي‌نژاد صحبت كرده و ايشان از اين موضوع كه دولت شكايتي از سايت <الف> كرده باشد اظهار بي‌اطلا‌عي كردند. ايشان قول دادند اگر دولت شكايتي از <الف> كرده باشد امروز شكايت خود را پس بگيرد و سايت الف برقرار ‌شود. توكلي سپس با بيان اينكه بر اساس بيانيه دانشگاه آكسفورد، آقاي كردان هيچ مدركي از دانشگاه آكسفورد نه افتخاري و نه غيرافتخاري دريافت نكرده است و اگر ادعاي بالا‌تري دارند كه مداركشان درست است، افزود: بايد دليل بياورند و اگر نمي‌توانند با بستن سايت دردي دوا نمي‌شود. ‌

توكلي در پاسخ به سوال خبرنگاري كه عنوان كرد سايت‌هاي متعددي در ادوار مختلف فيلتر شدند، پس شما هيچگاه از آنها دفاع نكرديد؟ گفت: اين صحبت شما واقع‌بينانه نيست؛ چرا كه من پس از توقيف 3 روزه خبرگزاري فارس اعتراض خود را بيان كردم و الا‌ن هم از حق خودم دفاع مي‌كنم. نماينده تهران گفت: فرق توقيف <الف> با ساير سايت‌ها تنها اين است كه من تنها سياستمداري هستم كه مسووليت اين سايت را رسما برعهده گرفتم و اين در حالي است كه بسياري از سايت‌ها مسوول‌شان مشخص نيست و دادستاني اگر بخواهد آنها را رسيدگي كند، مثل نشريه‌اي است كه صاحب امتياز آن مشخص نباشد و هيچ آدرسي از آن نداشته باشد و لذا طبعا خود را ناچار مي‌بيند كه ابتدا سايت را ببندد، تا ببيند چه كسي اعتراض مي‌كند و با چه شخصي بايد طرف باشد. ‌ توكلي در پاسخ به سوال خبرنگاري كه پرسيد آيا ممكن است طرح استيضاح وزير كشور پيگيري شود؟ گفت: هم‌اكنون براي طرح اين مباحث زود است. من معتقدم شخصي كه به مردم دروغ گفته بايد عذرخواهي كند و استعفا دهد و به‌دنبال كار ديگري برود. توكلي در پاسخ به سوال خبرنگار ديگري كه عنوان كرد لا‌ريجاني از عباسپور خواسته است كه راجع به اين مساله تحقيق كند، گفت: اين نشان مي‌دهد كه شبهه در مورد مدرك كردان براي هيات‌رئيسه هم جدي شده است. توكلي در پاسخ به خبرنگاري كه گفت احمدي‌نژاد كلمه‌دكتر را براي آقاي كردان به كار نبرد، كما اينكه اين واژه را براي دو وزير ديگر به كار بردند، آيا اين به معناي اين نيست كه رئيس‌جمهور پذيرفته كه ايشان دكتر نيست؟ گفت: نمي‌دانم اين پذيرش وجود دارد يا نه، اما احتياط احمدي‌نژاد كار مثبتي بود. وي در پايان سخنان خود در پاسخ به سوال خبرنگاري كه در رابطه با سخنان اخير مشايي پرسيد، گفت: معتقدم آقاي مشايي هم بايد استعفا دهد و برود. ‌

علي‌رضا زاكاني ديگر معترض كردان نيز پاي رحيمي معاون حقوقي و پارلماني رئيس جمهور را به ميان كشيد و گفت: آقاي رحيمي گفتند ما از كساني كه در خصوص مدرك آقاي كردان مطالبي بيان كردند شكايت مي‌كنيم، اين حرف ايشان به اين خاطر بيان شد كه اينگونه مدارك دكتري دوقلو است و يك <قل> آن مربوط به مدرك دكتري آقاي رحيمي است. ‌

وي افزود: البته ممكن است اين مدرك، قل‌هاي زيادي هم داشته باشد كه ما دو تاي آن را متوجه شده ايم. خبرنگاري با اشاره به سخنان زاكاني از او پرسيد چرا تا كنون نسبت به توقيف نشريات واكنش نشان نمي‌داديد و زاكاني نيز با بيان اينكه اين موضوع مهم است و بايد در مورد آن توضيح دهم گفت: پيش از اين شرايط جامعه به سمتي رفته بود كه برخي مطبوعات خارج از ضوابط قانوني اقدامات غيرقانوني انجام مي‌دادند، از جمله آنكه مجموعه‌اي برخي مطبوعات را اجاره مي‌كردند و صاحب‌امتياز آن نمي‌توانست پاسخگو باشد. نه آن مسير مطبوعات درست بود و نه اينكه الا‌ن برخي آزادي‌هاي مشروع قانون اساسي را تهديد و محدود مي‌كنند، چنانچه اين عناصر خاص در چارچوب قانون مقيد شوند، آزادي در فضاي جامعه برقرار خواهد بود. زاكاني با اشاره به توصيه توكلي به كردان مبني بر اينكه بهتر است استعفا كند نيز ابراز عقيده كرد كه وي هم كاملا‌ با اين امر موافق است زيرا در كشوري كه بر پايه ارزش‌هاي اسلا‌مي بنا شده، كسي نبايد بر اساس آنچه دروغ خواند به مسووليتي برسد. ‌

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

جراحي آخر ابراهيم نبوي

Mon, 11 Aug 2008 00:59:00 GMT

رئيس جمهور: حتي اگر يک روز به پايان دولت نهم مانده باشد، جراحي اقتصادي را انجام خواهم داد.‏

شرح صحنه
يک اتاق عمل، بيماري به نام ايران خانم روي تخت خوابيده، هاله نور توسط پروژکتورها بر ‏وي تابيده، تعدادي از اعضاي کابينه با لباس جراحان بالاي سر بيمار ايستاده اند. ‏

شخصيت ها: ‏
دکتر احمدي نژاد يک چهارپايه زير پايش گذاشته و يک ماسک جراحي جلوي دهانش زده و ‏مشغول جراحي است. ‏
وزير ارشاد با تعدادي قيچي و تيغ جراحي در يک سيني ايستاده است.‏
وزير اقتصاد و دارايي تند و تند خبرها و آمارهاي مربوط به تغيير وضع بيمار را مي گويد.‏
فرمانده نيروي انتظامي با چماق و مواد بيهوش کننده بالاي سر بيمار ايستاده و به محض اينکه ‏بيمار به هوش مي آيد با چماق توي سرش مي زند و براي بيهوش کردنش از اسپري استفاده ‏مي کند.‏<**ادامه مطلب...**>
وزير اطلاعات گروهي از اقتصاددانان که فاميل بيمار هستند، را در گوشه اي نشانده و به ‏زور در حال گرفتن رضايتنامه از آنان براي جراحي بيمار است.‏
وزير بهداشت و درمان به عنوان دستيار و مشاور جراحي کنار محمود جراح ايستاده است.‏
معاون وزير بهداشت پس از استعفاي او وارد صحنه مي شود.‏
زريبافان به عنوان دستيار جراح دائما عرق دکتر را با دستمال يزدي خشک مي کند و به او ‏آخرين اطلاعات را مي دهد.‏
استاد مددکار معاون سابق دانشگاه زنجان دستيار جراح ومسوول تجاوز
استاد مددجو معاون سابق وزارت علوم و متخصص چشم و مسوول حراست بيمار ‏
مديرعامل صدا و سيما و مشاور تبليغاتي رئيس جمهور در حال فيلمبرداري از جراحي هستند.‏
وزير امور خارجه تعدادي از نخست وزيران را از توگو و سودان و مالي و زيمبابوه آورده تا ‏صحنه را تماشا کنند.‏

محمود جراح: رضايت نامه فاميل بيمار رو گرفتين؟
وزير اطلاعات: نيم ساعت ديگه طول مي کشه، بچه ها دارن چپ و راستش مي کنن، قول داده ‏که هم رضايت بده هم جلوي تلويزيون اعتراف کنه که هر چي شما بگين....‏
محمود جراح: اعتراف تلويزيوني لازم نيست، کارهاي تلويزيوني رو خودم مي کنم.‏
مديرعامل صدا و سيما: دوربين آماده، صدا آماده، هاله نور آماده، شروع مي کنيم.‏

محمود جراح لبخندي به دوربين مي زند و رو به وزير ارشاد: لطفا قيچي....‏
وزير ارشاد قيچي را مي دهد. رئيس جمهور يک بخش از بدن بيمار را قطع کرده و توي ‏سطل مي اندازد.‏
زريبافان: دکتر! اينو براي چي قطع کردين؟ براي جراحي اقتصادي؟ ‏
محمود جراح: بله، اولا اينجوري انرژي هسته ايش کنترل مي شه و ثانيا ديگه نمي تونه ‏مقاومت کنه. ‏
محمود جراح به وزير ارشاد: تيزي، لطفا!‏
وزير ارشاد چاقوي تيزي را به دست جراح مي دهد. جراح شکم بيمار را باز مي کند و به ‏دنبال چيزي مي گردد، ولي پيدا نمي کند...‏
محمود جراح از وزير بهداشت: ببينم، کليه اش بالاي قفسه سينه بود يا پائين؟
وزير بهداشت و درمان: اجازه بدين بپرسم( تلفن مي زند) مي گن پائين، دو تاست. ‏
محمود جراح: ولي اينجا يکي بيشتر نيست...‏
وزير اقتصاد: ايشون يکي بيشتر نداره، وقتي قيمت مسکن بالا رفت، يکي شو فروخت...‏
محمود جراح: بسيار خوب، اين چيه اينجا؟
وزير بهداشت: اين آپانديسه....‏
محمود جراح: اسمشو شنيدم، به چه درد مي خوره؟
وزير بهداشت: کاربرد خاصي نداره، فقط وقتي درد گرفت بايد عملش کنيم و بندازيمش دور.‏
محمود جراح: پس مثل روزنامه چي ها مي مونه... ( آپانديس را مي کند و مي اندازد دور)‏

وزير اقتصاد: حاج آقا! بيمار يک مقداري مصرفش بالاست و هزينه زياد توليد مي کنه. به ‏نظرم معده شو کوچيک کنين که مصرف مواد غذايي اش بياد پائين.‏
محمود جراح: مي شه کلا معده رو برداشت؟ ‏
وزير بهداشت: هر چي شما بفرمائين، ولي اگر يک مقدار کمي باقي بمونه بد نيست، هم غذا ‏مي خوره، هم اينکه زيادي گرسنه اش نمي شه، براي رژيم هم خوبه.‏

محمود جراح معده را کوچک مي کند. بعد نگاهي به روده کوچک مي کند و مي گويد: ‏
‏- اين چرا اينقدر درازه؟ به نظر مي رسه خيلي دست و پاگير بايد باشه، چه لزومي داره اين ‏همه روده دست و پاگير در اين بيمار وجود داشته باشه؟
وزير بهداشت: به نظر من تا سه چهارمش رو مي تونين قطع کنين، چون تنها کاري که مي ‏کنه اينه که غذا رو هضم مي کنه. با اين وضعيت که پيش مي ره مي شه عادتش داد هضم شده ‏بخوره، اگر قرار باشه در ميزان معده صرفه جويي بشه، روده به اين درازي هم نه براي نظام ‏خوبه، نه براي آينده کشور.‏
محمود جراح مقداري از روده را در مي آورد و مي ريزد توي سطل آشغال. ‏

بيمار لحظه اي به هوش مي آيد، مسوول نيروي انتظامي بلافاصله مرحله بعدي طرح امنيت ‏اجتماعي را اجرا کرده و او را بيهوش مي کند. بعد محمود جراح شش بيمار را نشان مي دهد ‏و از وزير بهداشت و درمان مي پرسد: ‏
‏- اين قلب شه؟ چقدر بزرگ و سفيده، واقعا اين ملت ايران چه دلي داره، آمريکا مي خواد در ‏مقابل اين ملت با اين قلب مقاومت کنه؟ فتبارک الله احسن الخالقين....‏
وزير بهداشت و درمان: حاج آقا! اجازه مي دين استعفا بدم يا مي تونم نظرم رو بگم؟
محمود جراح: امروز روز آخر دولت نهمه، ولي نظرت رو بگو، هر کسي مي تونه در دولت ‏نظرش رو بده. بفرما....‏
وزير بهداشت: حاج آقا! اين ريه بيمار هست، قلبش نيست، قلب اون وره... ‏
محمود جراح: شوخي کردم، مي دونستم ششه، مي خواستم ببينم تو چقدر مي دوني، مگر اون ‏يکي اسمش ريه نيست؟
وزير بهداشت: کاملا صحيحه، شما اين اطلاعات پزشکي رو از کجا آوردين؟ ‏
محمود جراح: اين ريه يا به قول شما فرنگ رفته ها شش بيمار اوضاعش چطوره؟ ‏
وزير اطلاعات: اين بخش خطرناکي است، دائم نفس کش مي طلبه و هر چي هواي تازه وارد ‏مملکت مي شه از همين جا جذب مي شه، بخصوص جريانات مساله دار که با هواي نفس هم ‏ارتباط داره. ‏
محمود جراح: حالا براي يک جراحي بزرگ چي کارش کنيم؟
وزير بهداشت: براساس ارزيابي ما از هواي تهران تقريبا سه چهارم ريه بيمار بخاطر آلودگي ‏هوا و مصرف سيگار از بين رفته، به نظر من يک کمي باقي بگذاريد، بقيه شو در بيارين. ‏
محمود جراح سه چهارم ريه بيمار را درمي آورد و بخشي از آن را باقي مي گذارد. ‏

وزير اطلاعات: دکتر! از همه مهم تر قلب بيماره، اين بيمار هر کاري کني دلش با ما نيست. ‏ممکنه به زبون چيزي بگه، ولي ما شنود کرديم، اطلاع دقيق داريم، اين قلبش با ما نيست. ‏
وزير بهداشت و درمان: من مخالفم، چون اگر قلبش رو وردارين مي ميره. اون وقت کسي ‏نيست که ما اداره اش کنيم. البته من با نظر وزير اطلاعات اصلا نمي خوام مخالفت کنم، فقط ‏به عنوان دکتر عرض کردم. ‏
محمود جراح: دست شما درد نکنه، پيشنهاد خوبيه، قلبش رو نگه مي داريم، ولي شما هم چون ‏دو بار در يک جلسه مخالفت کردي، خودت برو تا شب نشده و کابينه نهم تموم نشده يک ‏مشکل خانوادگي پيدا کن و استعفا بده، من همين الآن مي گم آقاي الهام تکذيب کنه، ولي شما ‏خودت برو. ‏
وزير بهداشت: اتفاقا مشکل خانوادگي آماده هم دارم، پدر خانومم پاش فردا مي شکنه من بايد ‏هر روز پيشش باشم، خيلي ممنون که موافقت فرموديد... پس من مرخصم؟
محمود جراح: بله، زودتر برو بيرون، يک معاوني چيزي بفرست به جاي خودت بياد اينجا، ‏ديگه مرخصي، خداحافظ....‏
وزير بهداشت موبايلش را روشن مي کند: الو، راديو فردا؟ من مي خواستم خبر استعفا و ناگفته ‏هاي خودم رو از دولت نهم بگم..... ( وزير بهداشت از اتاق عمل خارج مي شود.)‏

محمود جراح سپس وزير اقتصاد را صدا مي کند: به نظر من دست راستش زيادي درازه، ‏اينطور نيست؟ شما فکر نمي کني علت رشد مفاسد اقتصادي بيمار همين دراز بودن دست ‏راست باشه؟ ‏
وزير اطلاعات: از نظر اداره ما اصولا دست راست بيمار توي دست دشمنه، تا به حال هم ‏چند بار ديديم که همين دست از آستين غرب خارج شده، فيلم و عکس هم داريم، البته در مورد ‏دست چپ بايد خدمت تون بگم که دست چپش چون مدتها هيچ کاري نکرده قانقاريا گرفته و ‏هيچ نگراني نداره. براي حفظ ظاهر اگر باقي بمونه از نظر جهاني بهتره....‏
وزير خارجه: ايشون صحيح مي فرمايند، اصولا دست چپ در سطح جهاني بهتره که ديده ‏بشه، اما در داخل نبايد تکون بخوره.‏

محمود جراح دست راست بيمار را قطع مي کند و مي اندازد توي سطل آشغال. و بعد وزير ‏راه را صدا مي کند.‏
محمود جراح: وضع پاي بيمار چطوره؟
وزير راه: پاي راستش زيادي گاز مي ده، پاي چپش هم که دائما ترمز مي گيره، اما وقتي پياده ‏است مشکلي نداريم. ‏
محمود جراح: از نظر اقتصادي فايده اي هم داره؟ ‏
وزير راه: اگر يک راهي پيدا کنيم که پاي بيمار حرکت نکنه، ولي ايستادگي بکنه، به نفع نظام ‏هست. چون وقتي راه مي ره، يا مي ره جلو که ما رو از انقلاب دور مي کنه، يا مي ره عقب ‏که ملت ناراضي مي شن، يا مي ره به راست که در جهت اهداف استکبار قرار مي گيره، يا ‏مي ره به چپ که باعث تندروي مي شه، بهتره حرکت نکنه ولي ايستادگي بکنه. ‏
محمود جراح: من فکر مي کنم بهترين راه پاي بندي به اصول و پايداري در مواضع هسته اي ‏است. البته فعلا بيمار مواضع هسته اي اش رو از دست داده، ولي مي تونه روي مواضع هسته ‏اي ما پايداري کنه. به نظرم چهار سال پاش رو گچ بگيريم.‏

در همين موقع معاون وزير بهداشت و سرپرست جديد وزارتخانه وارد شده و بلافاصله شروع ‏مي کند به گچ گرفتن پاهاي بيمار...‏
مشاور فرهنگي: دکتر! من پيشنهاد مي کنم يک جراحي پلاستيک هم روي صورتش انجام ‏بشه، مواردي هست که بايد اصلاح بشه.‏
وزير ارشاد: بله، ما هم در اين مورد برخلاف موارد ديگه نظراتي داريم.‏
محمود جراح: بفرمائيد چه کنيم؟
وزير ارشاد: بخش وسيعي از هزينه هاي دولت صرف قيافه ايشون مي شه، سالي دو ميليون ‏نفر دو دستگير مي کنيم چون موهاشون يا بلنده يا کوتاهه يا رنگ شده يا بيرونه يا سيخه يا ‏گيس شده يا مش شده، به نظرم موهاش رو بايد از ته بتراشيم، اينجوري هم در واردات لوازم ‏زيبايي و رنگ مو و سشوار و هزينه آرايشگاه و هزينه تعطيل آرايشگاه و هزينه نيروي ‏انتظامي و هزينه نظامي صرفه جويي مي شه، ما حساب کرديم اگر ملت ايران کلا کچل باشند، ‏هزينه دولت يک سوم کم مي شه... اين يک جراحي بزرگه.‏
محمود جراح: البته اين نکته رو خودم قبلا به شما گفته بودم، ولي خيلي ممنون که گفتيد، ولي ‏مشکل اينه که اگر کچل بشه دوباره مو در مي آره.‏
وزير علوم: يکي از اساتيد بزرگ که از معاونين وزارت هست، داره روي يک دارويي تحقيق ‏مي کنه که باعث مي شه رشد مو بکلي متوقف بشه و يک سوم از کل بودجه صرفه جويي ‏بشه. ‏
محمود جراح: ايشون رو احضار کنيد بيان اينجا....‏
وزير علوم: الآن دستشون بنده، ايشون استاد دانشگاه هستند، الآن دارن به يکي از خواهران ‏مخالف دولت تجاوز مي کنند، تا ده دقيقه ديگه تشريف مي آرن....‏
استادمددکار سه دقيقه بعد استاد در حالي که زيپش را بالا مي کشد و سرش را پائين مي اندازد، ‏وارد مي شود. ‏
محمود جراح: البته کاري که شما کرديد کار بسيار زشتي بود و بعدا مجازات مي شي....‏
وزير اطلاعات:.... حاج آقا! هيچ مدرکي عليه ايشون وجود نداره.....‏
محمود جراح: بسيار خوب، شما بفرمائيد اين دارويي که شما، يعني دولت نهم کشف کرده و ‏خبر خوش اون رو تا آخرين دقايق عمر دولت، يعني همين امشب اعلام مي کنيم، عوارض ‏جانبي نداره؟ مثلا باعث بيماري خاصي نمي شه؟
دکتر مددکار: نه، هيچ مشکلي نداره، در حقيقت ما ملت رو شيمي درماني مي کنيم و موهاشون ‏مي ريزه، يک خطر کوچک وجود داره که ممکنه بيمار فوت کنه، ولي فايده بزرگش اينه که ‏سي درصد از کل هزينه کشور کم مي شه. ‏
محمود جراح: بسيار خوب، پس فعلا بکلي کچلش کنيد که مشکلات رو يکي يکي حل کنيم. ‏
‏( بيمار را کچل مي کنند. بلافاصله يک سوم واردات کشور متوقف شده و سي درصد نيروي ‏انتظامي نيز استعفا داده و وارد سپاه مي شوند.) ‏

مشاور فرهنگي: از نظر ما يکي از مهم ترين مشکلات اين بيمار اينه که چشماش مي بينه و به ‏همين دليل چيزهايي رو مي خواد که عملا با اساس نظام تعارض داره، مثلا مي ره خارج از ‏کشور و اونجا رو مي بينه، ماهواره مي بينه، از اينترنت استفاده مي کنه، جنس مخالف رو مي ‏بينه، عکس هاي قديمي رو مي بينه، و همين باعث مي شه دائما انتظاراتش بالا بره، و همه ‏اينها هزينه است. ‏
محمود جراح: يعني مي فرمائيد چشماش رو کور کنيم؟
مشاور فرهنگي: نه، من دقيقا چنين نظري ندارم، ولي آيا راه ديگري هم هست؟
وزير اطلاعات: من مخالفم، چون اگر قرار باشه همه کور بشن، منابع ما هم مشکل پيدا مي ‏کنند، به نظر من بايد راه ديگري پيدا کرد....‏
محمود جراح به وزير اطلاعات: ببينم، من طرفدار کور کردن بيمار بودم؟
وزير اطلاعات: نه، شما در اين مورد چيزي نفرموديد....‏
محمود جراح: پس لازم نيست شما استعفا بديد، چون با من مخالفت نکرديد.... آهاي! وزير ‏علوم! تو راه حلي سراغ نداري؟
وزير علوم: ما يک دکتر مددجو داريم که ايشون متخصص چشم و مسوول حراست دانشگاهه، ‏همين الآن هم خبر داد که به يکي از خواهران تجاوز کرده و آماده خدمتگذاري هست و ‏رضايت همسر هم داره و هيچ مدرکي هم عليه ايشون وجود نداره، الآن ايشون وارد مي شه....‏

‏( دکتر مددجو با يک عصاي سفيد وارد مي شود و سلام مي کند.)‏
محمود جراح: خوب! استاد! بفرمائيد ما چي کارش کنيم؟
استاد مددجو: ما روي چشم خيلي کار کرديم، اصولا چشم يکي از مهم ترين عوامل توليد کننده ‏هزينه براي کشور هست، هم باعث فساد مي شه و هم تقاضا براي توليد ايجاد مي کنه، ولي ‏تجربه شخصي من که کمي هم نابينا هستم نشون مي ده که کور کردن مردم خيلي در اين مورد ‏تاثير نداره، چون قدرت تخيل افراد رو بالا مي بره که همين موضوع گاهي هزينه اقتصادي ‏اش از ديدن بيشتره، به همين دليل من با کور شدن بيمار مخالفم، ولي ما مي تونيم کاري کنيم ‏که بيمار هم چشمش چپ بشه و هم دچار نزديک بيني بشه. در اين صورت اولا همه چيز رو ‏دوبرابر مي بينه و آمارهاي دولتي رو قبول مي کنه، و از طرف ديگه اگر دچار نزديک بيني ‏بشه، فکر مي کنه هميني که هست خوبه و ديگه دلش نمي خواد به آينده يا گذشته فکر کنه. ‏
محمود جراح: موافقم، همين رو عمل کنيد. اين يک جراحي درست و حسابي اقتصادي است، ‏تا اينجا با حساب هايي که کرديم شصت درصد بودجه کاهش پيدا کرده و ما هيچ مشکلي هم ‏براي مردم بوجود نياورديم.‏
‏( دکتر مددجو چشم بيمار را عمل مي کند و چشم بيمار بلافاصله هم چپ و هم نزديک بين مي ‏شود.)‏

مشاور فرهنگي: الآن ديگه فقط مي مونه سه تا مشکل، دو تاش از همه مهم تره، اول از همه ‏مغز بيماره، ما بررسي کرديم ديديم اين بيمار گاهي نشون مي ده که مغزش کار نمي کنه، اما ‏در حقيقت داره به ما دروغ مي گه، فقط چون حرف نمي زنه، ما فکر مي کنيم فکر هم نمي ‏کنه، يک مشکل بزرگ هم زبونشه، بخش وسيعي از هزينه هاي وزارت اطلاعات و ارشاد و ‏توليدات فرهنگي و مشکلات سياسي بخاطر اين دوتاست. براي اين ها هم بايد فکري کرد.‏
وزير اطلاعات: ما مشکل مغزش رو مي تونيم راحت حل کنيم...‏
محمود جراح: نه، مخالفم، اگر بيمار مغز نداشته باشه، هزينه اش زياد مي شه....‏
وزير اطلاعات: نه، من اتفاقا موافقم، يعني منظورم اينه که اصلا نمي گم مغزشو دربياريم، ‏فقط ما و نيروي انتظامي و وزارت علوم و وزارت خارجه و صدا و سيما و رئيس جمهور مي ‏تونيم يک پروژه رو اجرا کنيم و کاري کنيم که هر چي مغز هست فرار کنه و بره، احتياج به ‏جراحي هم نداره، راحت.‏
محمود جراح: پيشنهادتون چيه؟ فقط يادتون باشه ما دقيقا چهارده ساعت وقت داريم....‏
وزير اطلاعات: پنج ساعت براي ما کافيه. راهش اينه که خود شما، يعني آقاي رئيس جمهور ‏هر کاري که دوست داريد براي اين مملکت بکنيد، ولي الآن نمي تونيد بکنيد، همه رو در يک ‏سخنراني سه ساعته همين الآن اعلام کنيد. همه آرمان هاي خودتون رو بگذاريد روي ميز، ‏بگيد که اگر مديريت جهان در دست تون قرار بگيره چه مي کنيد. بگيد که جامعه آرماني که ‏مي خواهيد درست کنيد چي هست. سه ساعت سخنراني کنيد، همزمان هم وزارت خارجه و ‏نيروي انتظامي اعلام کنه که براي بيرون رفتن از ايران هيچ مشکلي در هيچ مرزي وجود ‏نداره، من قول مي دم مشکل مغز حل مي شه و هر چي مغز مزاحم هست فرار مي کنه. اون ‏ها هم که برن ديگه مشکل زبون نداريم. اون رو ما خودمون موردي حل مي کنيم.‏

‏( محمود جراح در همان محل شروع به سخنراني مي کند و گفته هاي او از همه شبکه هاي ‏راديويي و تلويزيوني پخش مي شود. نيروي انتظامي هم اعلام مي کند که مرزها باز است. ‏بيمار تکاني مي خورد و در همان حالت بيهوشي شروع مي کند به شعار دادن و فرياد مي زند، ‏‏" صل علي محمد، بوي احمدي آمد")‏

معاون وزير بهداشت بيمار را معاينه مي کند و مي گويد: مغزش کار نمي کنه، مشکل حله.‏
محمود جراح: خب خدا رو شکر، الآن ديگه فکر مي کنم ما موفق شديم جراحي بزرگ ‏اقتصادي رو انجام بديم. ديگه مشکلي نيست؟

وزير اطلاعات نزديک به مشاور فرهنگي مي شود و زير گوش او چيزي مي گويد، مشاور ‏فرهنگي مي خندد و مي گويد: نه آقا! اون که چيزي نيست، اون درست کار مي کنه، هر چي ‏هم بيشتر کار کنه مشکلي نيست....‏
وزير علوم به مشاور فرهنگي: قضيه چيه؟
مشاور فرهنگي زير گوش وزير علوم چيزي مي گويد، وزير علوم مي خندد و مي گويد: اتفاقا ‏در اين مورد هيچ مشکلي نداريم، بدن سالم همينه، اقتصاد سالم هم واردات داره هم صادرات، ‏هر چي بيشتر کار کنه مشکلي نيست.‏

ساعت يازده شب است، بيمار دراز کشيده و گاهي شعار مي دهد، رئيس جمهور لباس جراحي ‏را در مي آورد، وارد دستشوئي مي شود و پس از چهار سال بيرون مي آيد.‏

احمدينژاد خواستار رفع موانع اعطاي وام توسط بانك مركزي شد؛ دستور

Sun, 03 Aug 2008 20:09:00 GMT

گروه اقتصاد : احمدي‌نژاد با ارسال يك نامه به مظاهري رئيس‌كل بانك مركزي، خواستار رفع سريع موانع تسهيلا‌ت‌دهي بانك‌ها شد. به گزارش خبرگزاري فارس، احمدي‌نژاد در اين نامه ضمن تاكيد بر اينكه ضروري است بانك مركزي با طراحي و پيگيري راهكارهاي موثر هرچه سريع‌تر نسبت به اصلا‌ح وضع موجود اقدام نمايد، تصريح كرد: <انتظار دارد در اين باره بدون هيچگونه مماشات و اتلا‌ف وقت عمل نموده و نتايج حاصل را ظرف يك ماه به اينجانب منعكس نماييد.><**ادامه مطلب...**>

همچنين در اين نامه خطاب به مظاهري آمده است: <چنانچه مي‌دانيد مدتي است علي‌رغم پشتيباني بانك مركزي، ارائه تسهيلا‌ت به اقشار گوناگون در برخي از بانك‌هاي دولتي با مشكلا‌ت جدي مواجه شده است و بخش‌هاي مختلف اقتصادي در آستانه آسيب‌هاي سنگين و بعضا جبران‌ناپذير قرار گرفته‌اند.>

احمدي‌نژاد در اين نامه، ادامه اين وضعيت كه به بهانه عدم بازگشت منابع و يا كنترل برداشت از بانك مركزي و محدوديت چاپ و توزيع خارج از قاعده چك‌پول‌ها انجام مي‌شود را موجب بروز تبعات منفي اقتصادي گسترده و به علا‌وه تضعيف بانك‌هاي دولتي دانست.

ارسال اين نامه از كاخ رياست‌جمهوري ايران به مسوول ساختمان 18 طبقه‌اي بانك مركزي نشان مي‌دهد كه گروه طرفداران سياست‌هاي مالي انبساطي بر پيشبرد اين سياست كه در عين حال تورم‌زا است، پافشاري مي‌كنند.

در حالي احمدي‌نژاد بر رفع سريع موانع اعطاي وام‌هاي بانكي تاكيد كرده كه بنا به قول قضاوي معاون بانك مركزي، شكاف منابع و مصارف شبكه بانكي كشور به رقم نگران‌كننده 40 هزار ميليارد تومان رسيده است. مديرعامل بانك ملي نيز ضمن تاييد توقف پرداخت تسهيلا‌ت بانكي افزود: <هم‌اكنون منابع بانك‌ها نسبت به مصارف آنها بسيار پايين‌تر است و تا زماني كه ميزان منابع و مصارف تنظيم نشود اين نوع سياست‌ها ادامه خواهد داشت.> از سوي ديگر دولت با پذيرش اين نكته بنيادي كه منابع بانك‌ها به مرز بحران رسيده، لا‌يحه‌اي 150 هزار ميليارد ريالي را در دست تهيه دارد كه در صورت نهايي شدن در دولت نهم و همچنين در صورت تصويب مجلس، بخشي از بدهي دولت به بانك‌ها پرداخت مي‌شود.

كارشناسان و ناظران اقتصادي و بانكي، تهيه و تدوين اين لا‌يحه را به نوعي تزريق نقدينگي به سيستم بانك‌ها و اعمال فشار به آنها در جهت گسترش اعطاي وام‌هاي بانكي مي‌دانند.

به نظر مي‌رسد اصرار طرفداران سياست‌هاي مالي انبساطي در دولت نهم براي اعطاي وام به طرح‌هاي زودبازده، پايان ندارد. اين اصرار در زماني اتفاق مي‌افتد كه وام‌گيرندگان، اين وام‌ها را با نرخ 10 درصدي دريافت مي‌كنند و در حال حاضر مطابق آمارهاي دولتي نرخ تورم در خردادماه 1387 نسبت به مرداد 1386 به حد 4/26 درصد و تورم خردادماه نسبت به ميانگين 12 ماه قبل از آن به مرز 7/20 درصد رسيده است و البته دولت نهمي‌ها با دستكاري در مدل تورم‌سنجي، از جمله با تغيير سال پايه و تغيير سبد مصرفي خانوارها، نرخ تورم را به شكل ساختگي پايين‌تر از واقعيت نشان مي‌دهند.

اعطاي تسهيلا‌ت ارزان‌قيمت، در واقع رانتي است كه دولت نهمي‌هاي عدالت‌محور به برخي متقاضيان وام مي‌دهند و مطابق اظهارنظر كارشناسان و اقتصاددانان معروف كشور از جمله دكتر خوش‌چهره، طرح‌هاي زودبازده داراي 70 درصد انحراف در مصرف منابع هستند.

افزايش نيافتن توليد ملي ايران پس از اعطاي وام به طرح‌هاي زودبازده‌ نشان از آن مي‌دهد كه اين طرح‌ها، سازنده نبوده و به همين علت، اعطاي وام‌هاي كلا‌ن به چنين بنگاه‌هايي، موجب افزايش نقدينگي جامعه و سپس رونق دادن تورم سرسام‌آور در كشور شده است.

احمدي‌نژاد در نامه خود به مظاهري نوشته به بهانه عدم بازگشت اصل و فرع وام‌هاي بانكي، اعطاي تسهيلا‌ت بانكي را متوقف كنيد، اما جالب است كه دولت نهمي‌ها با فشار خود به شبكه بانكي، باعث افزايش عدم بازگشت منابع بانك‌ها شده و بسياري از وام‌هاي اعطايي، سوخت نشده و در غياب نظام نظارتي كارآمد در كشور، بازگشت اين منابع به بانك‌ها منتفي شده است.

نزاع ميان طرفداران سياست‌هاي مالي انبساطي و سياست‌هاي پولي و بانكي انقباضي همچنان ادامه دارد. بانك مركزي مطابق قانون پولي و بانكي كشور، متولي امور بانكي و پولي است و وظيفه كنترل و تورم را در كشور به عهده دارد. از آنجا كه نقدينگي سرگردان موجود در كشور به جاي رفتن به سمت توليد و فعاليت‌هاي مولد به سمت دلا‌لي و واسطه‌گري‌اي همچون مسكن پيش رفته و مي‌رود مظاهري رئيس بانك مركزي اعلا‌م كرد كه نقدينگي كشور را كنترل خواهد كرد و بدين ترتيب سياست‌هاي انقباضي از جمله كاهش اعطاي وام در دستور بانك مركزي قرار گرفت اما طرفداران سياست‌هاي انبساطي با تصور اينكه با پول همه مشكلا‌ت اقتصادي كشور را مي‌توان حل كرد، بر اعطاي وام‌دهي بانك‌ها اصرار دارند؛ از جمله طرفداران سياست‌هاي انبساطي جهرمي وزير كار، داوودي معاون اول رئيس‌جمهور و شخص رئيس دولت نهم است كه به هيچ‌وجه موافق اجراي سياست‌هاي انقباضي نيستند. اما افزايش بي‌سابقه قيمت نفت، دولت نهمي‌ها را در يك هيجان نفتي فرو برده و آنها را موافق تزريق همه درآمدهاي نفتي به اقتصاد توسعه‌نيافته ايران كرده است.

جهرمي وزير كار اخيرا اعلا‌م كرده كه سياست‌هاي انقباضي بانك مركزي، بنگاه‌هاي توليدي را به سمت فاجعه سوق خواهد داد. همچنين وزير كار دولت نهم كه متولي توسعه طرح‌هاي زودبازده است، از برنامه‌ريزي براي ايجاد 2 ميليون شغل در برنامه پنج ساله پنجم خبر داد.

پيش از اين دولت نهم، دستور داد شبكه بانكي به 98 شركت بزرگ كشور وام ندهد و منابع وام‌ها به بنگاه‌هاي ديگر اعطا شود اما در اقدامي متناقض همين دولت نهمي‌ها اخيرا اعلا‌م كرده‌اند كه اعطاي وام به بنگاه‌هاي بزرگ منعي ندارد. اتخاذ سياست‌هاي متناقض در دولت نهم خاتمه ندارد. تاكيد بسيار زياد دولت نهم و احمدي‌نژاد بر واردات، در تناقض آشكار با توسعه توليد در داخل كشور است. جالب توجه اينكه رقم واردات رسمي ايران در سال گذشته به 48 ميليارد دلا‌ر رسيد و مطابق نظر كارشناسان با هر يك ميليارد دلا‌ر واردات، حدود 100 هزار شغل در داخل كشور از بين مي‌رود.

از طرفي نيز مطابق پيش‌بيني واحد اقتصادي اكونوميست، نرخ تورم در سال 2008 به 28 درصد خواهد رسيد و بنگاه‌هايي كه بتوانند وام ارزان‌قيمت هم دريافت كنند قادر به پيشبرد برنامه‌هاي توليدي خود نيستند و با وجود چنين تورمي، افزايش توليد كشوري، توهمي بيش نيست.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

متمم 8 ميليارد دلاري براي واردات بنزين!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Sun, 03 Aug 2008 20:08:00 GMT

گروه اقتصاد: بنزين بدون شك حالا‌ ديگر براي اقتصاد ايراني به يك معضل يا گره فروبسته تبديل شده است. در سال گذشته وقتي دولتي‌ها به طور ناگهاني اقدام به سهميه‌بندي بنزين كردند بر اين باور بودند كه مي‌توانند با واقعي كردن بهاي بنزين جريان مصرف آن را كنترل كنند ولي حالا‌ با گذشت بيش از يك سال از زمان سهميه‌بندي نه‌تنها مشكل مصرف بنزين حل نشده بلكه استفاده از اين سوخت براي شهروندان به يك معضل اساسي تبديل شده است. <**ادامه مطلب...**>

از سوي ديگر ديروز معاون وزير نفت از متمم 8 ميليارد دلا‌ري براي واردات بنزين نيز خبر داد. محمدرضا نعمت‌زاده گفت: براي واردات بنزين از طريق متمم بودجه با ملا‌ك قرار دادن قيمت‌هاي سه ماه گذشته پيش‌بيني هزينه‌اي معادل 8 ميليارد دلا‌ر شده كه آن را به دولت ارائه داده‌ايم. با اين حساب بايد گفت كه به زودي دولتي‌ها يك بار ديگر براي بنزين مهر حساب ذخيره ارزي را باز خواهند كرد البته اگر پولي در اين حساب باقي مانده باشد چون در حال حاضر چاله‌هاي زيادي در اقتصاد ايران از سوي دولتي‌ها براي حساب ذخيره ارزي حفر شده است.

معاون وزير نفت همچنين در باره تصميم دولت در خصوص متمم بودجه واردات بنزين اظهار داشت: پيشنهاد آن را به دولت ارائه كرده‌ايم و اگر قيمت سه ماه گذشته را در اين خصوص ملا‌ك قرار دهيم، حداقل به 8 ميليارد دلا‌ر اعتبار ديگر نياز داريم.او در مورد حذف بنزين سوپر از جايگاه‌هاي سوخت اعلا‌م كرد: با تصميمي كه در ستاد مديريت حمل و نقل و سوخت براي افزايش قيمت بنزين سوپر گرفته شد، در حال حاضر با كاهش مصرف اين فرآورده در كشور مواجه‌ايم به گونه‌اي كه در حال حاضر ميزان مصرف روزانه از 5/1 ميليون ليتر به حدود 200 هزار ليتر كاهش پيدا كرده است.

او از دستوري مبني بر تغيير كاربري برخي از تلمبه‌هاي عرضه بنزين سوپر به بنزين معمولي خبر داد و گفت: اميدواريم به تدريج مصرف بنزين سوپر به حالت عادي برگردد. پيش از اين حدود 250 جايگاه در كشور بنزين سوپر عرضه مي‌كرده‌اند كه اين ميزان در حال حاضر كاهش پيدا كرده است.

وي با بيان اينكه توسعه صنايع ‌CNG در كشور توسط سازندگان داخلي و خارجي با سرعت هرچه ممكن در حال انجام است، گفت: سرعتي كه براي اين صنعت در كشور ما وجود دارد، در هيچ كجاي دنيا سابقه ندارد.

او با اشاره به راه‌اندازي 70 جايگاه دومنظوره ‌CNG از ابتداي سال جاري افزود: از اين ميزان تاكنون نصب 90 جايگاه ‌CNG انجام شده و اميدواريم تا پايان امسال 600 جايگاه دو منظوره ‌CNG را راه‌اندازي كنيم.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

ناگفتههاي تازه از حضور رئيسجمهور در عراق؛احمدي نژاد: يكي از فرما

Sat, 12 Jul 2008 14:07:00 GMT

اعتماد ملي: رئيس‌جمهور نهم خردادماه در اجتماع فرماندهان نيروي مقاومت بسيج سراسر كشور به ايراد سخن پرداخت. خبر مربوط به سخنان رئيس‌جمهور در اين تاريخ توسط نهاد رياست‌جمهوري به رسانه‌ها ارسال شده بود. متن كامل سخنان رئيس‌جمهور نيز چهارشنبه شب توسط سيماي جمهوري اسلا‌مي ايران پخش شد. ‌<**ادامه مطلب...**>

رئيس‌جمهور در سخنان خود كه توسط شبكه سراسري سيماي جمهوري اسلا‌مي پخش شد خاطراتي تازه از سفر خود به عراق را مطرح كرد. ‌

رئيس‌جمهور گفت: در سفر سال گذشته كه به عراق داشتم، مطرح شد كه يكي از فرماندهان اشغالگران، علا‌قه دارد با من عكس بگيرد. ظاهرا زمان مرخصي او فرا رسيده بوده است (مثل خودمان كه پس از 45 روز در جبهه مرخصي مي‌رفتيم) اما او مرخصي خود را به مدت يك ماه عقب انداخته بود تا بتواند ما را ببيند. من هم با اين ديدار موافقت كردم و گفتم بيايد. ‌

احمدي‌نژاد از قول اين فرمانده گفت: او وقتي پيش ما آمد گفت، افتخار مي‌كنم با شما هستم. شما در دل ما جا داريد و بعد هم از من درخواست كرد كه با من عكس يادگاري بگيرد، كه اين كار هم انجام شد، معاون او هم آمد و عكس يادگاري گرفت، من به پشتش زدم و تشويقش كردم و گفتم هواي مردم عراق را داشته باشيد. ‌

احمدي‌نژاد با اشاره به فعاليت‌هاي جورج بوش رئيس‌جمهور آمريكا در مورد ايران گفت: او دوباره فرماندهانش را جمع كرده تا ترقه‌اي در ايران بيندازند. من او را نصيحت مي‌كنم، كارت تمام است. حتي اگر يك موشك كوك كني، كسي را پيدا نمي‌كني كه شاسي آن را فشار دهد. چرا كه كسي حرف او را نمي‌خواند. ‌

احمدي‌نژاد در اين ديدار خبر دسته اولي را هم براي اين فرماندهان عنوان كرد و گفت: بوش دو سال است در آرزوي ضربه زدن به ايران است و خيلي دست و پا مي‌زند تا ضربه كوچكي وارد كند. پارسال كه آمد عراق، بلا‌فاصله به استراليا رفت. در عراق مي‌خواست فرماندهان خود را وادار كند تا چيزي به سمت ايران بيندازند، اما پس از مخالفت فرماندهان قانع شد كه تنها ديوار صوتي ايران را بشكند، اما چنان فرماندهان نظامي آمريكايي مستقر در عراق قدرت ايران را براي او توصيف كردند كه او وحشت‌زده به استراليا رفت. ‌ وي افزود: مي‌بينيد كه حرف نويي ندارند و هرچه دارند فقط تهديد است، چهارتا موشك در جيبشان گذاشته‌اند هرجا كم مي‌آورند بلا‌فاصله تهديد مي‌كنند. وي با طرح اين پرسش كه سردمداران آمريكا چه پيامي براي بشريت امروز و چه راهبردي براي برون‌رفت از مشكلا‌ت جهاني دارند، گفت: من به شما مي‌گويم هيچ ندارند، نه اينكه چيزي دارند و نمي‌خواهند عرضه كنند، خير، چيزي وجود ندارد، نظريه‌اي وجود ندارد به هرحال كارشان تمام است. احمدي‌نژاد به تهديدهاي پيرامون مباحث هسته‌اي نيز اشاره كرد و گفت: در بحث هسته‌اي به دنبال اين بودند كه ما را دور بزنند. آنها مي‌خواستند به خيال خودشان در مساله هسته‌‌اي بين احمدي‌نژاد و رهبري فاصله بيندازند، اما خيلي احمق هستند. ما خدمت آقا مي‌‌نشستيم و خاطره مي‌گفتيم و به حماقت آنها مي‌خنديديم. ‌

رئيس‌جمهور در بخش ديگري از اين سخنراني به انتقاد يكي از چهره‌هاي سياسي از اظهارات خود مبني بر برنامه‌ريزي براي مديريت جهان نيز اشاره كرد و گفت: پيش از انقلا‌ب ديگران براي ايشان يك خانه صد متري خريده بودند الا‌ن در قيطريه، فرمانيه يك خانه 700 متري دارد. حالا‌ آمده مي‌گويد كار به مديريت جهان نداريم. ما كه بخيل نيستيم، 7 هزار متري داشته باش. رئيس‌جمهور در بخش ديگري از سخنان خود كه توسط رياست‌جمهوري در نهم خردادماه هم منتشر شده بود به برخي گره‌هاي به ظاهر ناگشودني بر سر راه پيشرفت كشور و ملت اشاره كرد و گفت: متاسفانه برخي‌ها در داخل مي‌خواهند با همان برنامه‌ريزي‌ها و طراحي‌هاي نظام سرمايه‌داري كشور را سازماندهي كنند و پيش ببرند كه اين نقطه كوري است و جواب نمي‌دهد. آنها چنين سياست‌هايي را اجرا مي‌كنند و بعد مي‌گويند سياست‌هاي دولت جواب نداده است. احمدي‌نژاد به تلا‌ش برخي‌ها براي حمايت از متخلفان و ايجاد حاشيه امن براي آنها اشاره كرد و افزود: حتي اين افراد حاضر نيستند وقت اندكي بگذارند و برنامه‌هاي دولت را مطالعه كنند و بعد از آن ايراد بگيرند، آنها فقط يك نقطه را انتخاب مي‌كنند و هجوم مي‌آورند. رئيس‌جمهور گفت: در برخورد با مفاسد اقتصادي هم با چنين مشكلي مواجهيم و هر جا كه مي‌خواهيم برخورد موثري انجام دهيم، به سمت ما هجوم مي‌آورند. وي افزود: ما معتقديم كه آنها مي‌خواهند با انتشار حجم بالا‌ي دروغپردازي‌ها و توهين‌ها از ملت ايران انتقام بگيرند و نگذارند برنامه‌هاي دولت به نتيجه برسد. دكتر احمدي‌نژاد دولت نهم را از نظر كارشناسي بعد از انقلا‌ب اسلا‌مي كم‌نظير توصيف و تصريح كرد: خود من به عنوان رئيس‌جمهور و با انجام مشغله‌هايي كه دارم، براي برخي تصميم‌گيري‌هاي كارشناسي حدود 150 تا 200 ساعت وقت مي‌گذارم و كار را بررسي كارشناسي مي‌كنم. رئيس‌جمهور تمام شاخص‌هاي اقتصادي كشور جز تورم را رو به بهبود دانست و گفت: تورم ابعاد و زواياي مختلفي دارد و عوامل گوناگوني بر آن تاثير مي‌گذارد كه دولت با تمام توان درصدد مهار آن است. وي با اشاره به برخي اظهارنظر‌ها مبني بر افزايش وابستگي بودجه دولت به نفت در 3 سال گذشته تصريح كرد: بر اساس آمار و روش‌هايي كه اين افراد و نظريه‌پردازان قبول دارند، وابستگي بودجه به نفت در سال 83، 67 درصد بوده اما هم‌اكنون به 51 درصد كاهش يافته است. ‌

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

موشكهاي ايراني بهاي نفت را 10دلار گران كردند؛ بازگشت 146 دلار

Sat, 12 Jul 2008 14:06:00 GMT

گروه اقتصاد: شليك آزمايشي موشك‌هاي ايراني بهاي نفت را در بازارهاي جهاني حدود 10 دلا‌ر افزايش داد. پس از آنكه در ساعات اوليه شليك موشك‌هاي ايراني در روز چهارشنبه بهاي نفت در بازارهاي جهاني افزايش دو دلا‌ري را تجربه كرد، بهاي طلا‌ي سياه افزايش 5 دلا‌ر و 60 سنتي را در معاملا‌ت روز پنجشنبه به خود ديد و با پشت سر گذاشتن بهاي 141 دلا‌ري معاملا‌ت روز پنجشنبه، خود را براي افزايش قيمت‌هايي بيش از پيش‌بيني‌هاي انجام شده آماده كرد. ‌ <**ادامه مطلب...**>

بر همين اساس و در حالي كه بهاي نفت‌خام سبك شيرين آمريكا وست تگزاس اينترمديت براي تحويل در بازار مبادلا‌ت نفتي نيويورك (نايمكس) در معاملا‌ت روز پنجشنبه با 5 دلا‌ر و 60 سنت افزايش قيمت در هر بشكه به 141 دلا‌ر و 65 سنت رسيده بود، بهاي نفت خام سبك شيرين آمريكا باز هم افزايش قيمت چهار دلا‌ر و70 سنتي را تجربه كرد و با قيمت‌هايي حدود 146 دلا‌ر و 35 سنت دادوستد شد كه البته با توجه به اينكه در لحظه نوشتن اين گزارش هنوز پرونده معاملا‌ت روز جمعه بسته نشده است و با توجه به افزايش قيمت‌هاي دو روز گذشته و نگراني‌هايي كه در سطح بين‌الملل به دليل تامين نفت از سوي دو كشور مهم صادركننده نفت يعني ايران و نيجريه وجود دارد، پيش‌بيني مي‌شود كه افزايش قيمت ادامه داشته باشد. ‌

چرا كه بنابر گزارش خبرگزاري‌هاي بين‌المللي، خشونت و ناآرامي در نيجريه و آزمايش موشك‌هاي ايراني نگراني از تامين نفت توسط اين دو كشور را به بازارهاي جهاني آورده است. ‌ در عين حال طي هفته‌هاي گذشته بهاي نفت تحت تاثير شايعات مربوط به اينكه اسرائيل ممكن است در حال آماده كردن خود براي حمله به تاسيسات هسته‌اي ايران باشد، افزايش يافت كه اين وضعيت با آزمايش‌هاي موشكي ايران در روزهاي گذشته تشديد شد. ‌ در اين ميان و در حالي كه هر بشكه نفت‌خام برنت درياي شمال براي تحويل در ماه آگوست در بازار مبادلا‌ت نفتي اين شهر با جهش قيمتي 5 دلا‌ر و 45 سنتي معادل 142 دلا‌ر و 3 سنت دادوستد شد، روند افزايشي قيمت‌ها، بهاي هر بشكه نفت برنت را در ساعات مياني معاملا‌ت روز جمعه در بازار لندن به 146 دلا‌ر و 49 سنت رساند كه افزايش4 دلا‌ر و 78 سنتي را براي اين بازار رقم زد. ‌

همچنين در روزهايي كه بهاي نفت در پي نگراني‌هاي جهاني افزايش، روزهاي گراني را پشت سر مي‌گذارد، بهاي سبد نفت خام اوپك نيز در روز پنجشنبه به هر بشكه 133 دلا‌ر و 68 سنت رسيد كه نسبت به روز قبل از آن (چهارشنبه) 52 سنت افزايش يافت چرا كه به گزارش دبير خانه سازمان كشورهاي صادركننده نفت (اوپك)، بهاي سبد نفتي اوپك روز چهارشنبه 99 جولا‌ي، 19 تير) 133 دلا‌ر و 16 سنت در هر بشكه بود. در راستاي اين امر معامله‌گران نفتي معتقدند: قيمت‌هاي نفت روز چهارشنبه حدود 6 دلا‌ر افزايش يافته است كه اين افزايش قيمت ناشي از تنش‌هاي رو به افزايش درباره ايران، نگراني‌ها درباره ذخاير نفت خام در جهان و نيز ضعيف‌تر شدن دلا‌ر است.

بر همين اساس و در شرايطي كه نگراني‌هاي جهاني از كاهش توليد نفت به خاطر تنش‌هاي جهاني حكايت دارد و تمامي چشم‌ها به سقف توليد اوپك و افزايش ظرفيت‌هاي اين سازمان نفتي بسته شده است، دبيركل اوپك اظهار داشت كه اعضاي اوپك قادر نخواهند بود ميزان توليد ايران را جايگزين كنند. ‌ در عين حال عبدالله سالم البدري هشدار داد كه در صورت هرگونه كشمكش نظامي با ايران، بهاي نفت افزايش <نامحدودي> را تجربه خواهد كرد. ‌

به گزارش روزنامه نيويورك‌تايمز از وين، دبيركل اوپك با اعلا‌م اين مطلب افزود: در صورت چنين كشمكشي، اعضاي اوپك قادر نخواهند بود توليد ايران را جايگزين كنند. بدري گفت: جايگزين كردن نفت ايران امكان‌پذير نيست. وي با اشاره به اثرات كشمكش نظامي در منطقه گفت: بهاي نفت به ميزان نامحدودي افزايش خواهد يافت اما نمي‌توانم رقم خاصي را اعلا‌م كنم. ‌

البدري كه در سمت مقام اجرايي پيشين نفت در ليبي، هدايت صنعت نفت و معاونت نخست‌وزيري اين كشور را برعهده داشته است، خواستار حل و فصل صلح‌آميز اختلا‌ف بر سر برنامه هسته‌اي ايران شد و گفت كه كشمكش ديگري در خاورميانه، در كنار آنچه كه اكنون در عراق جريان دارد، شديد و طولا‌ني‌مدت خواهد بود. ‌ وي گفت كه تنش‌هاي ژئوپليتيك جاري، از جمله علل اصلي قيمت‌هاي بالا‌ي نفت هستند. به گفته وي كاهش ظرفيت پالا‌يشي در جهان و كاهش ارزش دلا‌ر از ديگر عوامل افزايش بهاي نفت هستند اما وي اضافه كرد كه از نگاه اوپك سفته بازي در بازار نفت احتمالا‌ مهم‌ترين عامل افزايش بهاي نفت است. ‌ البدري گفت كه ذخاير نفت كافي است و نگراني درباره كمبود آن بي‌جا است.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com

روند آينده روياروئي ايران و آمريکا.... پيش و پس از روي کار آمدن

Thu, 10 Jul 2008 14:42:00 GMT

روابط ايران و آمريکا در سه دهه گذشته دستخوش نشيب و فرازهاي فراواني بوده است. در طول اين سالها آمريکا آنقدرها هم که نشان مي داد سخت و سازش ناپذير نبود از جمله اينکه در سال 198? رابرت مک فارلين، که در آن زمان مشاور شوراي امنيت ملي در کابينه ريگان بود به همراه گروهي با يک قطعه کيک بزرگ که به شکل کليد ساخته شده بود و يک جلد انجيل و نامه اي با دستخط شخص ريگان براي ذوب کردن يخ مناسبات و برقراري رابطه راهي ايران شد. در آن زمان جنگ قدرت شديدي بين جناح آيت الله منتظري از يکسو و سيد احمد خميني و هاشمي و ديگران از سوي ديگر در جريان بود. اين امر باعث گرديد که ماجراي سفر مک فارلين به ايران توسط گروه مهدي هاشمي که در دفتر آيت الله منتظري مشغول بکار بودند به روزنامه هاي عربي کشيده شد و با لو رفتن ماجرا طرحي که به دقت از سوي دلال اسلحه منوچهر قربانيفر طراحي گرديده بود با شکست مواجه شد. <**ادامه مطلب...**>

نظير ماجراي مک فارلين و انجام گفتگوهاي محرمانه بطور "قطع و وصلي" در تمام طول اين سالها در جريان بوده است اما نتيجه هميشه يکسان بوده، مذاکرات به شکست انجاميده است.

اگر بخواهيم مشکلات ايران و آمريکا را بدور از حاشيه هايي که در زماني باعث افزايش اختلافات موجود بوده و گاهي اين اثر کم شده و اختلافات کاهش پيدا کردند بررسي کنيم به اين نتيجه مي رسيم که اين اختلافات ريشه در فرهنگ ما دارند به طوري که در فرهنگ ايراني يک غرب ستيزي وجود دارد و در راس اين غرب ستيزي يک آمريکا ستيزي سنتي وجود دارد که مردم بعد از گذشت 30 سال هنوز بر شعار مرگ بر آمريکاي خود افتخار مي کنند!

حتي تصور اينکه فرد نيرومندي در حکومت ايران چون آيت الله احمد جنتي که با کنترل انتخابات و مجلس و دولت (از طريق نفوذ بر احمدي نژاد) عملا قدرت را در دست دارد بتواند ورود آمريکا را به کشور تحمل کند اشتباه است (و يا بقول خودشان اصولگرا) غالب در حکومت مي داند که ورود آمريکا به ايران نه تنها شکل و ظاهر اجتماع ايران را در شهرهاي بزرگ که بخش نه چندان کوچکي از جوانها آمادگي بسياري براي پذيرش تمدن نوع آمريکائي را دارند تغيير خواهد داد، بلکه فضاي تنفس را نيز براي نيروهاي سنتي تنگ خواهد کرد.
اين تضاد بزرگ همواره باعث مي شد که هر تلاشي از هر سمت و سو براي برقراري آشتي و رابطه بين دو کشور هنوز چند گامي پيش نرفته به شکست بيانجامد تا آنکه در سال 2000 گره بزرگتري ظاهر شد به اين شکل که در آمريکا نيز يک حکومت افراطي بر سر کار آمد.
جناحي که در هيئت حاکمه آمريکا (اعم از دولت و کنگره و سنا) از برتري قابل توجهي نسبت به مخالفين خود برخوردار بوده و سياست خارجي آمريکا را شکل مي دهد در سه حوزه با حکومت ايران درگير است.
اين جناح بر اين باور است که آمريکا بايد با استفاده از نيروي نظامي کنترل منابع انرژي را در منطقه خاورميانه بدست گيرد. در اين خصوص اين جناح از کمترين تولرانسي برخوردار نبوده و لذا معتقد است که حکومت ايران اين نياز استراتژيک آمريکا را با خطر مواجه مي سازد. حکومت ايران نه تنها مانعي است براي کنترل منابع نفت خود توسط آمريکا بلکه بدليل همان تضاد ماهوي که پيش تر از آن ياد کرديم خطر بزرگي را از طريق ترغيب و تشويق جنبش هاي راديکال اسلامي در منطقه متوجه حکومت هاي دست نشانده دولت آمريکا مي کند.

وجود دو سوم از ذخائر شناخته شده نفت در منطقه که بنا به گزارشهائي در سال 2020 به 83 درصد از کل منابع موجود در جهان افزايش خواهد يافت، تهديدهاي ايران را به شکلي بسيار جدي نمايان مي سازد. گذشته از اين موقعيت جغرا سياسي تنگه هرمز که ?0 درصد از کل نفت مصرفي جهان از اين معبر نه چندان عريض مي گذرد موضوع نگراني دائمي غرب و به خصوص آمريکاست.
حوزه دومي که نيروي فعلا مسلط در هيئت حاکمه آمريکا (و باز اعم از دولت و کنگره و سنا) را با ايران در تقابل شديد قرار مي دهد موجوديت اسرائيل و تهديداتي است که از سوي ايران متوجه اين کشور مي شود. آمريکا و اسرائيل بيش از آنکه از تهديد مستقيم ايران نگران باشند از حمايت ايران از جنبش هاي مردمي ضد اسرائيلي در منطقه مي هراسند. اين جنبش ها اعم از حزب الله در لبنان و يا حماس در فلسطين بدليل برخورداري از بار ايدئولوژيک بسيار قوي که جنگ با اسرائيل و کشته شدن در اين مبارزه خونين را چيزي جز ميل به سعادت نمي دانند از هر اسلحه اتمي و يا ارتش نيرومندي موجوديت اسرائيل را بيشتر تهديد مي کند.
اسرائيل در يک جنگ رو در رو با هر ارتشي در منطقه از جمله ارتش ايران از برتري بي چون و چرائي برخوردار است اما آنچه که اين کشور و حاميان آن را در آمريکا نگران مي کند عدم توانائي آن در برخورد با نيروهاي غيرمنظم چريکي است بخصوص که با انگيزه بالاي ديني مجهز شده باشند. جنگ 33 روزه لبنان که اسرائيل با تمام توان ارتش خود را به ميدان آورد و پي آمد آن که با شکست و عقب نشيني همراه بود بار ديگر زنگ خطر را براي اسرائيل به صدا درآورد.
حکومت ايران با حمايت از اين دو نيروي تهديد کننده و شديدا متخاصم اسرائيل نه تنها آرامش را از رهبران تند روي اسرائيل گرفته بلکه مانع بزرگي بر سر راه صلح اسرائيل و فلسطين و در ابعادي بزرگتر اعراب و اسرائيل شده است. حکومت هاي عرب تا زماني که ايران شعارهاي تند ضد اسرائيلي را رها نکند از ترس م?اخذه و مخالفت از سوي مردم خود، جرئت به رسميت شناختن اسرائيل و امضاء قرارداد صلح را نخواهند داشت.
حوزه سوم درگيري آمريکا با حکومت ايران را موضوع عراق تشکيل مي دهد. آمريکا که با هدف استقرار دراز مدت در عراق به منظور دفاع از منابع نفت و نيز حمايت از اسرائيل به عراق حمله کرد اينک دچار مشکل بزرگ و پيش بيني نشده اي گرديده است. ادامه حضور در عراق بسيار پرهزينه و مستلزم تلفات انساني است و در دراز مدت قطعا در داخل آمريکا مقاومت هائي نظير آنچه که در دهه هفتاد عليه جنگ ويتنام اتفاق افتاد را پديد خواهد آورد. از سوي ديگر خروج از عراق يعني واگذاري کنترل بالغ بر ?00 ميليارد بشکه نفت (مجموع ايران و عراق) که بيش از يک سوم ذخائر نفت جهان را شامل مي شود به ايران. آمريکا مي داند که با خروجش از عراق نفوذ ايران در حکومت آن کشور بطور زجر دهنده اي نمايان خواهد شد و به اين ترتيب اين همه مشقت و هزينه نقض غرض بوده است.
با پر رنگ شدن دشمني ايران با آمريکا و اسرائيل پس از روي کار آمدن جناح احمدي نژاد و خراب شدن روز به روز وضعيت در عراق آمريکا بطور جدي به فکر حمله به ايران افتاد. آمريکا مي دانست که احمدي نژاد با تکيه بر قدرت سپاه پاسداران که حرف اول را حتي در زمينه اقتصادي در کشور مي زند و با برخورداري از يک تفکر آشتي ناپذير مشکلي بزرگ را فراهم آورده و وضعيت را از بد به بدترين سوق داده است.
در همين اثناء آنچه که آمريکا و اسرائيل کم داشتند به کلکسيون معضلات اضافه شد و آن زنده شدن مسئله هسته اي ايران بود. بطور بسيار خلاصه ترس آمريکا و اسرائيل از دستيابي احتمالي ايران به سلاح هسته اي اين نيست که روزي ايران از آن استفاده کند چرا که هر دو طرف مي دانند که ايران در صورت دست زدن به چنين عمل نابخردانه اي با عکس العمل غيرقابل تصور آمريکا و احتمالا اسرائيل روبرو خواهد شد. ترس آمريکا اينست که ايران با در اختيار گرفتن يک يا چند سلاح هسته اي ديگر کمترين بهائي به تهديدات آمريکا ندهد و رفته رفته از موضع برابر با اين کشور وارد ديالوگ در خصوص مسائل منطقه اي شود.

در اواخر سال 200? و اوائل 2007 تقريبا همه چيز براي حمله به ايران آماده بود اما يک رشته اتفاقات و تحولات کاخ سفيد را مجبور به عقب نشيني نمود.

اسرائيل که با هدف ريشه کن کردن حزب الله به لبنان حمله ور شده بود تا به اين ترتيب پشت جبهه احتمالي ايران را به هنگام حمله آمريکا به ايران در هم بشکند در لبنان متحمل ضربه سنگيني شد، همزمان وضعيت در عراق آنچنان رو به وخامت گذاشت که آمريکا به اين جمع بندي قطعي رسيد که بدون کمک ايران کنترل و مهار وضعيت در عراق امکان ناپذير است. پيشنهاد مذاکره در مورد وضعيت عراق در همين راستا صورت گرفت.

با فرا رسيدن ماه مارس 2007 مخالفت فرماندهان بالاي ارتش آمريکا بخصوص ژنرال ويليام فالون که فرد کليدي ارتش آمريکا در منطقه و اداره کننده جنگهاي آمريکا در اين منطقه است کاخ سفيد را در برابر وضعيت جديدي قرار داد. عزيمت دانالد رامسفلد و بروي کار آمدن رابرت گيتس که از سالها پيش موافق حل مسئله ايران از طريق ديالوگ بوده است جناح جنگ طلب را در موقعيت مشکلي قرار داد. خروج پي در پي مهره هاي نئوکانها از جمله پال ولفوويتس، ريچارد پرل، داگلاس فيث، سکوتر ليبي و ديويد وارمزر باعث تضعيف نسبي نئوکانها شده بود هر چند که هنوز قدرت در دستان چني بود.

به لحاظ نظامي نيز چند عامل آزار دهنده پديدار شد. موشک هاي بالستيک ايران معادله قدرت را به يکباره بر هم زد. اينک مشخص بود که ايران مي تواند با استفاده از موشک هاي مزبور منابع و چاههاي نفت در منطقه و بخصوص اسرائيل را مورد هدف قرار دهد. مانورهاي پي در پي نيروي دريائي سپاه در آبهاي خليج فارس خبر از پديده عجيب و جديد قايق هاي تندرو را مي داد. يک کارشناس آمريکائي معتقد بود که قايق هاي مذکور زماني که به تعداد هزاران و از هر سمت و سو به ناوهاي آمريکائي حمله ور شوند وضعيت شما شبيه به حمله هزاران زنبور آزاد شده از يک کندو مي شود که امکان کشتن آنانرا نداريد و تنها راه يا فرار است و يا قبول هزينه اي سنگين.

و بالاخره گزارش اخير سيستم اطلاعات آمريکا NIE مبني بر اينکه ايران برنامه ساخت سلاح اتمي را دنبال نمي کند ضربه آخر را به حاميان جنگ وارد کرد و اجراي طرح حمله را با مشکل اساسي روبرو نمود. حکومت آمريکا که با اخبار دروغيني چون رابطه صدام با القاعده و يا برخورداري عراق از سلاحهاي کشتار جمعي افکار عمومي آمريکا را براي حمله به عراق آماده کرده بود اين بار مجبور به تسليم در برابر سيستم اطلاعاتي خود شد چرا که سيستم مزبور حاضر نشد دوباره رسوائي عراق را تکرار کند.

آمريکا طي هفت سال گذشته که رژيم بوش – چني کنترل حکومت آمريکا را در دست داشته است راههاي مختلفي را براي سرنگوني حکومت ايران تجربه کرد.

نيروهاي اپوزيسيون سياسي خارج از کشور را مورد حمايت تبليغاتي و مادي خود قرار داد، ناآرامي هاي قومي و اعمال تروريستي را در خوزستان دامن زد و تحريم هاي سازمان ملل و خارج از سازمان ملل را در مورد بستن راههاي فايننس صنايع نفت و گاز ايران که نياز مبرمي به سرمايه گذاري سنگيني دارند عليه ايران سازماندهي کرد.

موضوع بسيار با اهميت اينست که جورج بوش و ديک چني تنها عناصري نيستند که بر اين اعتقاد راسخ اند که حکومت ايران بايد سرنگون شود بلکه يک نفر از کانديداهائي که بنظر من شانس انتخاب شدن بعنوان رئيس جمهور آينده آمريکا را دارند يعني جان مک کين و همچنين کانديداهاي حذف شده از صحنه ي رقابت مانند هيلاري کلينتون و رودي جولياني ديدگاهي ضد ايراني دارند

اسرائيل معتقد است که از ميان اين دو تن (اوباما و مک کين) مک کين در مرحله کساني خواهند بود که منافع اسرائيل را تامين خواهند نمود. مک کين در بين اين دو نفر کسي است که تندترين مواضع را نسبت به ايران دارد و به احتمال زياد در صورت پيروزي در انتخابات سناتور جوزف ليبرمن دشمن سرسخت حکومت ايران را به سمت معاون خود برخواهد گزيد. اما بهرحال هر کدام که در ماه ژانويه 2009 کليد کاخ سفيد را از جورج بوش تحويل بگيرد با ايراني مواجه خواهد شد که احتمالا براي يکدوره ديگر رياست جمهوري احمدي نژاد را تجربه خواهد کرد.

وجود دو نيروي راديکال و غيرقابل انعطاف، يکي در ايران و ديگري در آمريکا دري براي آشتي و مسالمت باز نمي کند.

آينده اقتصاد آمريکا و موقعيت دلار در هاله اي از ابهام فرورفته حال اگر وضعيت به يک رکود بزرگ کشانده شود، چنانکه برخي از کارشناسان پيش بيني مي کنند، در آنصورت مسئله ايران فرع بر بحران هاي داخلي خواهد شد.

اين اتفاق مي تواند در ميانه سال 2009 بطور جدي خود را نشان دهد هر چند که امسال مي بايست شاهد علائم آن باشيم. اما در صورتي که وضع اقتصادي در آمريکا در حد يک رکود معمولي باشد ايران باز هم به صدر جدول معضلات رئيس جمهور آينده باز خواهد گشت.

اما آن فاکتور باقيمانده که آمريکا مي تواند بر آن تکيه کند چيزي جز وضعيت اقتصادي ايران نيست. نخست اينکه حتي براي حفظ ميزان توليد فعلي نفت، ايران به سرمايه گذاري عظيم خارجي در سيستم فرسوده صنعت نفت خود احتياج دارد در غير اينصورت بنا به گفته نژاد حسينيان ظرف دهسال آينده نفتي براي صادرات وجود نخواهد داشت. از طرف ديگر احمدي نژاد و گروه وابسته به او اداره کشور را به شوخي گرفته اند و مانند اداره يک خانه به روش سعي و خطا مي خواهند دانش اداره کشور را نه از راه مطالعه بلکه از راه تجربه بدست آورند. سياست هاي غيرعادي و مخالفت با هر نوع نگرش علمي و نيز بها ندادن به انتقادات لشگري از اقتصاددانان داخل کشور و چشم دوختن به دهان يک تن، آنهم فرهاد رهبر و امثالهم، تورم را دامن زده و نارضائي را در بخشهاي کم درآمد روز به روز بيشتر مي کند. اقتصاد، پاشنه آشيل حکومت ايران است.

آمريکا با تکرار تهديدات خود و ايجاد جنگ رواني و القاء بي ثباتي در بازار داخلي ايران اجازه پا گرفتن هيچ گونه سرمايه گذاري را در کشور نمي دهد. اقتصاد ايران محال است زير فشار سياسي و رواني که آمريکا بوجود آورده روال منطقي بخود بگيرد هر چند که اگر هم اين فشارها نبود احمدي نژاد و جناح او با آن طرز فکرهاي عجيب و غريب مرد اين ميدان نبودند.

اگر آمريکا با ادامه اين سياستها بتواند فشار را بطور مداوم بر روي ايران حفظ کند و مانع از فايننس پروژه هاي نفت و گاز ايران شود، يکي از اين دو اتفاق در ايران قابل تصور است. يا به دليل سماجت جناح احمدي نژاد براي حفظ قدرت کشور وارد موجي از ناآرامي هاي داخلي مي شود و يا يک جناح پراگماتيک به سرعت وارد صحنه شده و با قطع کردن دست جناح احمدي نژاد با آمريکا وارد ديالوگ شده و تلاش خواهد کرد تا از فشار داخلي کاسته و خرابيها را ترميم نمايد. سئوال بزرگ اينجاست که چرا مردم به همچين فردي که به بهترين وجه ممکن و در مدت 3 سال توانسته ايران را از عزت به ذلت بکشاند اعتماد دارند و ساکت نشسته اند؟

آيا آمريکا حمله خواهد کرد؟

لينک سخنراني مک کين

http://www.youtube.com/watch?v=nl9YE4G8gcY

متن سخنان انگليسي مک کين:

"....It’s a tough war we’re in. It’s not going to be over right away. There’s going to be other wars...I’m sorry to tell you, there’s going to be other wars. We will never surrender but there will be other wars.And right now - we’re gonna have a lot of PTSD [post traumatic stress disorder] to treat, my friends We’re gonna have a lot of combat wounds that have to do with these terrible explosive IEDs that inflict such severe wounds. And my friends, it’s gonna be tough, we’re gonna have a lot to do.”